Ein starkes Buch, für starke Kinder

Begegnung mit Nikos Michalopoulos_Anna Berouli(Bild von links: Anna Verouli, Nikos Michalopoulos, Schüler, Aspasia Ouliou, Schüler)

Θες να παίξουμε;

Πριν λίγες εβδομάδες είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Έλληνα συγγραφέα Νίκο Μιχαλόπουλο και τη σύζυγό του και πρώην πρωταθλήτρια Άννα Βερούλη, στο Ντύσσελντορφ. Είχαν επισκεφτεί το απογευματινό σχολείο Ελληνικών στην Oberbilker Allee, καλεσμένοι από την δασκάλα των τμημάτων, κυρία Μίγκου. Μίλησαν στα παιδιά και τους γονείς για την αυτοπεποίθηση, για τη βία, το θάρρος και για το πόσο σημαντικό είναι να πιστεύουμε στον εαυτό μας. Ο Νίκος Μιχαλόπουλος παρουσίασε με την ευκαιρία και το τελευταίο του βιβλίο Θες να παίξουμε;  Ένα βιβλίο που μου έκανε πολύ εντύπωση, μια που σπάει τη σιωπή, δίνει δύναμη στη φωνή και μας κάνει να καταλάβουμε καλύτερα τί κρύβεται πίσω από τον σχολικό εκφοβισμό. Μίλησα μαζί του για το βιβλίο και για το πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το θέμα μαζί με τα παιδιά μας.

Vor einigen Wochen hatte ich die Gelegenheit, den griechischen Autor Nikos Michalopoulos und seine Ehefrau und ehemalige Speerwurf-Europameisterin Anna Verouli, in Düsseldorf zu treffen.  Beide waren zu Besuch an der Schule für den griechischen muttersprachlichen Unterricht an der Oberbilker Allee, nach Einladung der Lehrkraft Frau Migkou. Sie haben mit Kindern und Eltern über Selbstbewusstsein, Gewalt, Mut und Selbstwertgefühl gesprochen. Nikos Michalopoulos stellte dabei auch sein neuestes Buch zum Thema Bullying vor – „Thes na paixoume?“. Das Buch hat mich sehr beeindruckt, denn es bricht mit der Tabuisierung des Themas und gibt dem Ganzen eine neue Stimme. Im folgenden Interview habe ich mich mit Herrn Michalopoulos über das Buch und über Möglichkeiten unterhalten, wie wir als Eltern mit dem Thema Bullying umgehen können.

Cover-Thes na paixoume(Θες να παίξουμε; – Εκδόσεις Άγκυρα, Τιμή 11 Ευρώ)

Η συνέντευξη με τον Νίκο Μιχαλόπουλο – Das Interview

  1. Πώς και πότε σας ήρθε η ιδέα για το βιβλίο Θες να παίξουμε; / Wie ist die Idee zu Ihrem Buch Thes na paixoume entstanden?

Νομίζω αυτό που κυρίως με έσπρωξε να γράψω ένα βιβλίο σαν κι αυτό ήταν η ανάγκη να μιλήσω για ένα θέμα που καίει τη σύγχρονη εποχή και ταυτόχρονα αποτέλεσε εφιάλτη και στα δικά μας σχολικά χρόνια.

Αυτό που ονομάζουμε bullying και γενικότερα η βία δεν υπάρχει μέσα μας. Είναι προϊόν εκπαίδευσης και κοινωνικής πρακτικής. (…) Χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας στη βία. Παρακολουθούμε μαζί τους θεάματα με βία, παίζουμε παιχνίδια με βία, μιλάμε υβριστικά και προσβλητικά μπροστά τους, αντιδράμε πολλές φορές με αγριότητα, διατηρούμε ρατσιστικές συμπεριφορές, δεν σεβόμαστε τη διαφορετικότητα, είμαστε ίσως σκληροί απέναντι στον αδύναμο, όπως π.χ. ένα αδέσποτο ζώο, θεωρούμε αφύσικο ένα αγόρι να είναι πολύ ευαίσθητο και αντίστοιχα προσόν το να είναι πολύ επιθετικό και τόσα άλλα, που διαμορφώνουν το πλαίσιο όπου η βία μπορεί να ανθίσει. Το παιδί πρώτα βλέπει και μετά ακούει. Ό,τι και να του λες, η πραγματική δύναμη του παραδείγματος και του προτύπου βρίσκεται σε αυτά που κάνουμε. Και τα παιδιά μας προσέχουν και μας αντιγράφουν, γιατί απλά μας αγαπάνε.

(Ich wollte über ein Thema schreiben, das absolut aktuell ist, uns aber auch schon seit der eigenen Schulzeit verfolgt.
Was wir als Bullying bezeichnen, steckt tief in uns drin. Es ist ein Produkt unserer Erziehung und Gesellschaft. (…) Wir erziehen unsere Kinder zur Gewalt, ohne dass wir es merken. Wir spielen mit ihnen gewaltvolle Spiele, schauen gemeinsam Filme mit Gewalt, wir reden manchmal in einem sehr abfälligen und verletzenden Ton, wir reagieren gereizt, hegen rassistische Vorurteile und haben nur wenig Respekt vor dem Andersartigen und sind vielleicht auch manchmal sehr ungerecht gegenüber den Schwachen. Wir halten es für eine Schwäche, wenn ein Junge sensibel ist und sehen es als Tugend an, wenn er sich „stark“ gibt. Das ist alles ein fruchtbarer Boden, auf dem Gewalt gedeihen kann. Ein Kind beobachtet erst und hört dann zu. Keine Erklärungen können so einen Einfluss auf ein Kind haben wie unser tägliches Tun. Wir sind deren Vorbilder. Sie kopieren das, was wir ihnen vorleben – aus dem einfachen Grund, weil sie uns lieben.)  

  1. Γιατί επιλέξατε να χρησιμοποιήσετε και τα κόμικς ως τρόπο αφήγησης; / Warum haben Sie sich dazu entschieden, das Buch als Graphic Novel herauszubringen?

Από την αρχή, βλέποντας τη δουλειά του Μιχάλη του Λουκιανού ενθουσιάστηκα και από την πρώτη στιγμή αισθανθήκαμε πως επικοινωνούσαμε. Η απόφαση να έχει το βιβλίο τη μορφή ενός σύγχρονου graphic novel ήταν κοινή και αυτό γιατί θέλαμε μια αισθητική δυνατή και ανατρεπτική, που δεν συναντάς εύκολα σε ελληνικές εκδόσεις και γιατί επίσης επιδιώκαμε να είμαστε κοντά στα παιδιά με έναν τρόπο άμεσο, που τους είναι ταυτόχρονα οικείος και διασκεδαστικός.

(Schon von Anfang an, als ich Michalis Loukianos Arbeit kennenlernte. Ich dachte: Das ist es – Wir haben die gleiche Wellenlänge! Wir haben uns gemeinsam für die Form einer Graphic Novel entschieden, weil wir auf eine stark wirkende Ästhetik setzen wollten, die man so in Griechenland nur selten findet. Außerdem wollten wir nah an den Kindern und Jugendlichen sein, sie direkt ansprechen – auf eine Art und Weise, die sie kennen und mögen.)

Beispielseite1-Thes na paixoume

  1. Σε ποιά ηλικία απευθύνεστε με το βιβλίο; An welches Publikum richtet sich das Buch?

Το βιβλίο απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, σε παιδιά και σε ενήλικες, σε γονείς, εκπαιδευτικούς, ακόμα και ανθρώπους που δεν έχουν με κάποιο τρόπο παιδιά στη ζωή γύρω τους με στόχο να τους βοηθήσει να καταλάβουν πράγματα και καταστάσεις που πιθανότατα έζησαν στη ζωή τους και τότε δεν μπορούσαν να αξιολογήσουν, αλλά τώρα ήρθε ο καιρός να δουν στην πραγματική τους διάσταση ώστε να σπάει ο κύκλος της βίας, ο οποίος συντηρείτε μόνο από τις σκιές και τη μυστικότητα.

Θα έλεγα πως είναι ένα cross over μυθιστόρημα με πολύ έντονους διαλόγους, (…) συνεχείς ανατροπές, έντονο συναίσθημα, απίστευτα διαφορετική εικονογράφηση και ένα ανοιχτό παράθυρο ελπίδας στο τέλος (…).

(Das Buch richtet sich an alle Altersklassen – an Kinder, Erwachsene, Eltern, Pädagogen, sogar an Menschen, die nicht mit Kindern zu tun haben. Denn selbst die hatten vielleicht schon einmal ähnliche Erlebnisse und konnten diese damals nicht einordnen. Mit diesem Buch aber könnten sie Erlebtes ganz neu wahrnehmen, so dass ihnen bewusst wird, welchen Einfluss es auf ihr Leben gehabt hat. 

Ich würde das Buch als einen Cross over-Roman bezeichnen mit intensiven Dialogen, (…) vielen Wendungen, viel Gefühl, mit erfrischend neuen Illustrationen und einem offenen Ende, das hoffen lässt…)

  1. Ποιό μήνυμα θέλετε να μεταφέρετε στους αναγνώστες – σε μικρούς και μεγάλους; Welche Botschaft wollen Sie durch das Buch vermitteln?

Εκείνο που πραγματικά πρεσβεύει το βιβλίο είναι ο σεβασμός στη διαφορετικότητα κάθε είδους. Η αναγνώριση πως η ομορφιά του κόσμου μας βασίζεται στο ότι δεν μοιάζουμε μεταξύ μας, έτσι ο καθένας έχει να προσφέρει πολλά στο σύνολο μέσα από τη μοναδικότητά του. Πιστεύω πως αν πραγματικά συνειδητοποιήσουμε αυτή την αξία στη ζωή μας και τη μεταφέρουμε και στα παιδιά μας ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος και με πολύ λιγότερη βία. …

(Die wichtigste Botschaft des Buches ist: Respektiere die Andersartigkeit! Das Buch vermittelt, dass die Schönheit unserer Welt darin liegt, dass wir alle so verschieden sind und ein jeder durch seine Einzigartigkeit so unglaublich wertvoll für die Gemeinschaft ist. Ich bin überzeugt davon, wenn wir das realisieren und es unseren Kindern weitergeben, werden wir in einer Welt mit weniger Gewalt leben.) 

  1. Πως αντιμετώπισε το κοινό αυτό το βιβλίο; Τί σας έχουνε πει παιδιά που το διαβάσανε; Πως ήταν οι εντυπώσεις τους; Wie sind die Reaktionen der Kinder auf Ihr Buch – welche Rückmeldungen haben Sie erhalten?

Αν και δεν θα έπρεπε να μιλάω εγώ για αυτό, κάθε συνάντηση με τα παιδιά είναι μοναδική και αυτό δεν είναι το συνηθισμένο ή απλά το αναμενόμενο. Όμως είναι αλήθεια πως από τις πρώτες κιόλας παρουσιάσεις του νέου βιβλίου σε σχολεία όλης της Ελλάδας, λίγες μόλις μέρες μετά την πρώτη του επίσημη παρουσίαση, έχω ζήσει μοναδικές εμπειρίες, απίστευτα δυνατές, παιδιών που θέλησαν να μοιραστούν την ιστορία τους μπροστά σε όλους μας, ξορκίζοντας τους φόβους τους και τα φαντάσματά τους. Η παρουσίαση είναι μια γιορτή αισιοδοξίας, ελπίδας αλλά και προβληματισμού, που βασίζεται και σε δικές μου εξομολογήσεις, αλλά και άλλες πραγματικές ιστορίες και αυτός ο συνδυασμός ξεκλειδώνει και αυτό πρέπει να σας πω ότι ονειρευόμουν, αυτό ήθελα, αυτό ζητούσα. Αν ακόμα και ένα παιδί συνειδητοποιήσει τι του συμβαίνει και θελήσει να το αφήσει πίσω του, αναγνωρίζοντας ότι του κάνει κακό, τότε το βιβλίο έχει πετύχει απόλυτα τον στόχο του και τον λόγο της ύπαρξής του.

Η εξέλιξη βέβαια της δυναμικής του, με την υιοθέτησή του από τον Σύλλογο ‘’Χαμόγελο του Παιδιού’’, που κατέχει την Πανευρωπαϊκή Προεδρία για θέματα bullying, ως επίσημό του βιβλίο, η διοργάνωση του 1ου Πανελλήνιου Μαθητικού Μουσικού Φεστιβάλ ενάντια σε κάθε μορφή βίας, που εμπνεύστηκε από το ίδιο το βιβλίο, μέχρι και το ταξίδι μου στο Ντύσσελντορφ και η συνάντησή μου με τους μαθητές του Ελληνικού Σχολείου, ήταν πέρα από κάθε αρχική προσδοκία μου.

Και το ακόμα πιο σημαντικό είναι πως το ταξίδι συνεχίζεται δυνατά.

(Eigentlich sollte nicht ich derjenige sein, der darüber redet, aber jede Begegnung mit den Kindern ist wirklich einzigartig. Schon bei den ersten Buchvorstellungen in den Schulen in ganz Griechenland hatte ich einzigartige Erlebnisse, unglaublich starke Erfahrungen. Kinder haben sich vom Buch ermutigt gefühlt, über ihre eigene Geschichte offen zu sprechen und so ihre Ängste und Geister abzulegen, die sie bisher plagten. Jede Buchvorstellung ist im Grunde ein Fest für die Hoffnung und die kritische Auseinandersetzung. Ich erzähle den Kindern auf diesen Veranstaltungen von meinen persönlichen Erfahrungen und von anderen wahren Begebenheiten. Das ist dann der Moment, in dem das Schweigen bricht – und das ist genau das, was ich mir immer erhofft hatte. Mein Buch hat dann seine Berechtigung bewiesen, wenn ein Kind durch das Buch realisiert, was mit ihm passiert und den Entschluss fasst, all das Negative hinter sich zu lassen und sich dagegen zu wehren.

Aber um ehrlich zu sein, ich hatte nie mit diesem Erfolg und dieser Dynamik gerechnet, die dieses Buch entwickelt hat. Es wurde ins offizielle Programm des Vereins „Χαμόγελο του παιδιού“ aufgenommen, der in Europa federführend das Thema Bullying angeht. Es hat dazu inspiriert, in Griechenland das erste Schüler-Musikfestival gegen Gewalt auf die Bühne zu bringen. Aber auch die Reise hierher nach Düsseldorf ist Teil dieses unglaublichen Erfolgs.     

Und noch wichtiger ist, dass die Reise erst hier begonnen hat.      

Beispielseite2-Thes na paixoume

  1. Τον τελευταίο καιρό βγήκαν πολλά βιβλία με θέμα το Bullying. Τί είναι αυτό που κάνει το δικό σας βιβλίο να διαφέρει από άλλα βιβλία που έχουν το ίδιο θέμα; / Es gibt mittlerweile sehr viele Bücher zum Thema Bullying – was ist das, was Ihr Buch von anderen unterscheidet?

Θα έλεγα το γεγονός πως δεν είναι ένα διδακτικό ή εκπαιδευτικό βιβλίο, αλλά ένα cross over μυθιστόρημα. Νομίζω η προσωπικότητα του βιβλίου είναι τέτοια που επιτρέπει σε όλους να βρουν μέσα στους ήρωές του ένα κομμάτι του δικού τους εαυτού, άσχετα από ποια πλευρά του νομίσματος βρέθηκαν, σε αυτή του θύματος, του θύτη ή του παρατηρητή.

(Es ist kein pädagogisches Buch und kein Ratgeber, sondern ein Cross over-Roman. Das ist wohl der bedeutendste Unterschied, meiner Meinung nach. Das, was das Buch ausmacht, ist, dass jeder Leser sich irgendwo auch in den verschiedenen Charakteren des Buches wiederfindet, ganz unabhängig davon, ob er nun die Rolle des Opfers, des Täters oder des Beobachters gespielt hat.)    

  1. Τί νομίζετε, ποιός είναι ο λόγος που πλέον το bullying φαίνεται να είναι καθημερηνότητα στα σχολεία; Τί έχει αλλάξει; Πριν υπήρχε αυτό το πρόβλημα ή είναι ένα φαινόμενο καινούριο ή μήπως υπήρχε και απλώς δεν το συζητούσανε;  (Warum glauben Sie ist das Thema Bullying so aktuell geworden? Ist es wirklich ein Phänomen unserer Zeit oder gab es das auch schon früher?)

Επιμένω σε αυτό που ανέφερα και στην αρχή της συνέντευξης, Υπάρχει μια παγκόσμια εξοικείωση μικρών και μεγάλων με τη βία και μια αισθητική βίας στη ζωή μας γενικότερα. Βία στη διασκέδαση, βία στα παιχνίδια, βία στις κοινωνίες μας, πόλεμοι σε διάφορα μέρη του κόσμου, τρομακτική έκρηξη της τρομοκρατίας, μέχρι και ανάληψη εξουσίας από ηγέτες τύπου Τραμπ στις ΗΠΑ, που όχι μόνο δεν έκρυψαν, αλλά επένδυσαν επάνω στον ρατσισμό τους, στον τραμπουκισμό τους και στον σεξισμό τους και φυσικά η αναβίωση του κινδύνου ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος. Ακόμα και η έκφραση των ανθρώπων στο σύνολο των social media, κρυμμένη πίσω από την ανωνυμία τους είναι κυρίως προσβλητική και βίαιη. Δεν μπορεί λοιπόν μια κοινωνία αυτού του προφίλ να έχει ένα λιγότερο προσβεβλημένο από τον ιό της βίας σχολικό περιβάλλον, ούτε και τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα τέτοιο βίαιο περιβάλλον αύριο είναι εύκολο να γίνουν διαφορετικοί πολίτες. Σκεφτείτε την έκρηξη του φασισμού σε όλο τον κόσμο και την άνοδο κομμάτων που πρεσβεύουν αυτές τις αξίες. Δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο.

(Wie ich schon zu Beginn des Interviews sagte, ist mittlerweile die Gewalt selbstverständlicher Teil unseres Alltags geworden – ob für Groß oder Klein. Die Gewalt begegnet uns überall: In unserer Freizeit, beim Spielen, bei Kriegen in vielen Teilen der Erde, dem Aufkommen des Terrorismus, der erneuten Gefahr vor einem Atomkrieg und nicht zuletzt der Wahl eines Präsidenten wie Trump, der offen mit rassistischen und sexistischen Ansichten punkten möchte. Auch in den Social Media, ist jedes Tabu aufgehoben; jeder kann sich hinter der Anonymität verstecken. Wie also sollte es in einer solchen Gesellschaft überhaupt möglich sein, die Gewalt von der Schule auszugrenzen? Wie sollen aus den heutigen Kindern später andere Erwachsene werden, wenn sie in einer gewaltvollen Umgebung aufwachsen? Denken Sie nur an das Wiederaufkeimen des Faschismus welweit und die neue Macht rechtsradikaler Parteien. Das ist kein Zufall.)       

Beispielseite3-Thes na paixoume

  1. Αν θα θέλατε να δώσετε μια συμβουλή στους γονείς, που ίσως φοβούνται ότι κάποια στιγμή θα μπορούσε να ήταν και το παιδί τους θύμα σχολικού εκφοβισμού, τί θα τους λέγατε; / Welchen Rat würden Sie Eltern geben, die sich sorgen, dass möglicherweise auch ihr Kind einmal das Opfer von Bullying werden könnte?

Να χρησιμοποιήσουν το συναίσθημά τους και να μιλήσουν, να ανοίξουν τις καρδιές τους. Πιστεύω πολύ στο συναίσθημα, γι’ αυτό και το χρησιμοποιώ πολύ και στις ζωντανές παρουσιάσεις μου, στα video μου, τις ιστορίες που επιλέγω να πω. Το συναίσθημα έχει αλήθεια και για αυτό έχει δύναμη. Ξεκλειδώνει και συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και όταν όλα τα άλλα έχουν τελειώσει. Συνήθως θυμόμαστε το πώς αισθανθήκαμε στο οτιδήποτε και αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια.

Έτσι μόνο μπορούν να βοηθήσουν και τα παιδιά τους ώστε να μιλήσουν. Αν κάτι λειτουργεί ως προστατευτικό κουκούλι της βίας, αυτό είναι η μυστικότητα. Ο θύτης δεν μιλά, γιατί ξέρει πως κάνει κάτι κακό και κρύβεται και το θύμα δεν μιλά, γιατί φοβάται και γιατί ντρέπεται, γιατί βαθιά μέσα του πιστεύει ότι φταίει για αυτό που του συμβαίνει. Αν μια ζωή είσαι δέκτης αρνητικών σχολίων για κάποιο χαρακτηριστικό σου, κάποια στιγμή φτάνεις στο σημείο να πιστέψεις πως πράγματι φταις. Και αυτό είναι λάθος.

Αν κάτι θέλω, είναι τα παιδιά να πάρουν μαζί τους την αλήθεια των ηρώων μου και τις σκέψεις που αυτοί τους γέννησαν, την ταύτιση μαζί τους, ή ακόμα και την αντίσταση τους σε αυτούς και φυσικά τη συγκίνηση όσων έζησαν ακόμα και όταν κλείσουν την τελευταία του σελίδα.

(Sprecht darüber, öffnet eure Herzen und lasst euren Gefühlen freien Lauf! Gefühle haben eine unglaubliche Macht, deshalb setze ich das Gefühl auch bewusst in meinen Veranstaltungen ein, um Menschen zu erreichen. Es kann befreien und es ist etwas, das wir nicht vergessen. Wir können uns immer daran erinnern, wie wir uns bei der ein oder anderen Situation gefühlt haben – das ist das, was bleibt.  

Offen über Gefühle zu sprechen, kann helfen, denn Gewalt wird dann stark, wenn man sie verschweigt. Der Täter wird nicht darüber sprechen, denn er weiß, dass er Unrecht tut. Und das Opfer spricht auch nicht, weil es Angst hat und sich schämt, denn tief in ihm drin denkt es, dass es selbst schuld ist an seiner Situation. Wenn man dich immer wieder mit deinen Schwächen konfrontiert, glaubst du irgendwann, dass du es nicht anders verdienst. Und das ist natürlich falsch.

Ich wünsche mir, dass jedes Kind, das dieses Buch liest, etwas von den Helden der Geschichte mitnimmt. Sich mit ihnen identifiziert oder sich bewusst von ihnen abgrenzt und das Gefühl, das es am Ende des Buches hatte, weiter in sich trägt.)

Κύριε Μιχαλόπουλε, σας ευχαριστώ θερμά για τη συνέντευξη!

Das Buch hier kaufen.

Michalopoulos-Thes na paixoume

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Νίκος Μιχαλόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Είναι απόφοιτος του Παιδαγωγικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών και τα τελευταία 15 χρόνια διδάσκει σε δημοτικά σχολεία κοινωνικά ευαίσθητων ομάδων (τσιγγανόπαιδες, παλλινοστούντες), ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιεί τα εκπαιδευτικά προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας και στο Πρότυπο Εκπαιδευτικό ίδρυμα της Near East στην Καισαριανή

Κατόπιν προσκλήσεως έχει πραγματοποιήσει ομιλίες και εκδηλώσεις σε περισσότερα από 450 σχολεία σε Ελλάδα και Κύπρο, μιλώντας στους μαθητές για αθλητισμό, διατροφή, περιβάλλον, bullying, καθώς επίσης για αξίες ζωής μέσα από τον αθλητισμό, τη δύναμη του ονείρου στη ζωή μας, την αξία της υπέρβασης και τη σημασία του ακτιβισμού.

– 7 φορές Πρωταθλητής Ελλάδας στον ακοντισμό ( 4 χρυσά μετάλλια, 1 αργυρό, 2 χάλκινα) και 4 φορές Βαλκανιονίκης (Χρυσό μετάλλιο Θεσσαλονίκη, Αργυρό μετάλλιο Βουκουρέστι-Ρουμανία, Αργυρό μετάλλιο-Στάρα Ζαγόρα-Βουλγαρία, Χάλκινο μετάλλιο Σμύρνη-Τουρκία)

– Finalist Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Masters Πόρτο Αλέγκρε-Βραζιλία

Μέλος του μεγαλύτερου αθλητικού και φιλανθρωπικού ιδρύματος στον κόσμο, του LAUREUS SPORT FOR GOOD FOUNDATION, που χρησιμοποιεί τον αθλητισμό ως μέσο για θετικές κοινωνικές αλλαγές, τον Δεκέμβριο του 2010, τοποθέτησε την Ελληνική σημαία στα 6.000μ. της υψηλότερης κορυφής της Αφρικής και δεύτερης στον κόσμο, του όρους Κιλιμάντζαρο, συγκεντρώνοντας χρήματα για το προτεινόμενο για το Νόμπελ Ειρήνης ΜΑTHARE YOUTH SPORT ASSOCIATION στο Ναϊρόμπι, που φιλοξενεί παιδιά των παραγγουπόλεων του Ναϊρόμπι.

Η συμμετοχή του έφερε την Ελλάδα στην 1η θέση, συγκεντρώνοντας για τον σκοπό της αποστολής τα περισσότερα χρήματα από όλους τους συμμετέχοντες αθλητές, Ολυμπιονίκες και Παραολυμπιονίκες, ανάμεσα σε αυτούς και η θρυλική τεννίστρια Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, αρχηγός της αποστολής.

– ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

10 βιβλία – Εκδόσεις Άγκυρα  5 από αυτά εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας

Βραβευμένος με το  Ευρωπαϊκό Βραβείο OIKOPOLIS από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ECOCITY για το best seller του ‘’Ο ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ ΦΕΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ’’ ( Εκδόσεις Άγκυρα – 45.000 αντίτυπα).

Βραβευμένος με το Αριστείο ΣΕΓΑΣ για το βιβλίο του ‘’ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ’’ (Εκδόσεις Άγκυρα), ένα ευαίσθητο επαναστατικό εφηβικό κείμενο, μεταφρασμένο και στα Αγγλικά,  επίσημο βιβλίο του Χρυσού Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας το 2010, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 2.500 χρόνων από τη μάχη του Μαραθώνα.

H επίσημη προσωπική του ιστοσελίδα ‘’ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΘΕΛΩ ΜΠΟΡΩ’’ www.nikosmichalopoulos.gr

 

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

w

Verbinde mit %s